herb_klembowa.gif

 

Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka
           w Dobczynie

                                                     

11 listopada Narodowe Święto Niepodległości

Misja szkoły, koncepcja pracy szkoły

   

 

Uczymy dzieci:

  • planowania i organizowania własnej nauki, przyjmowania za nią coraz większej odpowiedzialności;
  • skutecznego porozumiewania się w różnych sytuacjach, prezentacji własnych poglądów i tolerancji dla poglądów innych niż nasze;
  • szacunku do tradycji i symboli narodowych, tradycyjnych wartości moralnych;
  • zdrowego trybu życia, wolnego od wszelkich nałogów,
  • odpowiedzialności za środowisko przyrodnicze;
  • współdziałania w zespole i pracy w grupach, przyswajania sobie metod negocjacyjnego rozwiązywania konfliktów;
  • poszukiwania, porządkowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł.

       Zapewniamy:

  • przekazanie rzetelnej wiedzy, która pozwoli na kontynuację nauki na następnym etapie kształcenia;
  • poznawanie dziedzictwa kultury regionalnej, narodowej, europejskiej;
  • życzliwą atmosferę, indywidualne traktowanie każdego ucznia;
  • dobrze i ciekawie prowadzone zajęcia lekcyjne i pozalekcyjne;
  • nowocześnie wyposażone pracownie i bibliotekę;
  • możliwość rozwoju indywidualnych zainteresowań uczniów, wykazywania się tym, co lubią i robią najlepiej;
  • pomoc rodzicom w wychowywaniu dzieci zgodnie z chrześcijańskim systemem wartości.


    Ogólne założenia koncepcji pracy Szkoły Podstawowej w Dobczynie na lata 2012-2017:

  • sprawne zarządzanie pracą szkoły w celu uzyskania wysokiego poziomu kształcenia i wychowania - właściwe wypełnianie funkcji kierowniczej w zakresie planowania, organizowania, koordynowania, motywowania i kontroli,
  • ukierunkowanie wszelkich działań szkoły na rozwój promocję szkoły, rozwój i zwiększanie szans edukacyjnych uczniów,
  • tworzenie klimatu dla dobrej komunikacji interpersonalnej w relacjach nauczyciele – rodzice – uczniowie – pracownicy,
  • pozyskiwanie sojuszników szkoły, zwłaszcza wspierających ją materialnie, organizacyjnie i programowo,
  • podejmowanie działań innowacyjnych wspierających obszar działań pedagogicznych,
  • ustawiczne poprawianie estetyki szkoły i jej bazy dydaktycznej,
  • podejmowanie starań by powstała hala sportowa przy szkole,
  • angażowanie rodziców do współdziałania ze szkołą we wszystkich możliwych płaszczyznach,
  • współpraca ze środowiskiem lokalnym, promowanie walorów szkoły i jej osiągnięć,
  • pielęgnowanie i rozwijanie tego co jest dobrą tradycją szkoły, nadanie szkole imienia i sztandaru,
  • podejmowanie działań w kierunku utrzymania bezpiecznych warunków nauczania i pracy w szkole.

Szczegółowe zapisy określające koncepcje pracy szkoły znajdują się w Koncepcji pracy na stanowisku dyrektora szkoły, Programie Wychowawczym szkoły, Programie Profilaktyki szkoły oraz w innych dokumentach określających zasady pracy szkoły oraz zakres uprawnień statutowych organów szkoły.

Szkola_Dobczyn1.jpg

 

Janusz Korczak - pamiętamy.

 75 lat od śmierci naszego Patrona. Pamiętamy.

 

 

"Pochód ruszył  (…) idą w kierunku Umschlagplatzu, Pani Stefa, Pan Doktór i cały Dom Sierot…"  5 lub 6 sierpnia 1942 r. Mieszkańcy sierocińca kierowanego przez Janusza Korczaka, razem z innymi podopiecznymi gettowych domów dziecka, zostali odesłani na Umschlagplatz, a następnie zamordowani w ośrodku zagłady w Treblince.  Stary Doktór mimo propozycji i nalegań z różnych stron, pozostał do końca z tymi, którym poświęcił całe swoje zawodowe życie.


Janusz Korczak (właśc. Henryk Goldszmit) to postać wielobarwna. Urodzony w zasymilowanej rodzinie żydowskiej był praktykującym lekarzem, rozpoznawalnym pisarzem i felietonistą, a przede wszystkim pedagogiem i opiekunem dzieci.

Wykształcony w Warszawie, Berlinie, Paryżu i Londynie z oddaniem zajmował się pomocą medyczną dla dzieci. Uczestniczył jako żołnierz w dwóch wojnach (rosyjsko-japońskiej, polsko-bolszewickiej). Bardzo chciał wziąć czynny udział w kampanii wrześniowej ale do wojska nie przyjęto go ze względu na wiek. Mimo to, we wrześniu 1939 r. nosił mundur symbolicznie podkreślając potrzebę walki. Myliłby się ten, kto w Henryku Goldszmicie doszukiwałby się instynktów przemocy. We wszystkich konfliktach zbrojnych pełnił on wszakże służbę medyczną zgodnie z przyświecającym mu posłannictwem pomagania słabym i potrzebującym.

Od początku XX wieku Janusz Korczak był szczególnie zaangażowany w problemy opieki nad sierotami. W domach sierot, które wspierał swoją pracą lub współorganizował, wprowadzał nowatorski system pedagogiczny, w którym dziecko było wyraźnie upodmiotowione. Uznawał za istotną emancypację najmłodszych oraz konieczność dozwolenia im uczenia się przez doświadczenie. Sądził, że należy pozostawić dzieciom możliwość decydowania ale jednocześnie zrozumienia konsekwencji swoich wyborów, poprzez odczuwanie i zaangażowanie emocjonalne. Stąd w korczakowskich sierocińcach istniały instytucje demokracji bezpośredniej, a także szereg inicjatyw angażujących młodych ludzi do poważnych społecznych zadań (np. wydawanie gazety).

Korczak był już przed I Wojną Światową rozpoznawalnym publicystą i autorem prac dla dzieci. Zajmowało go poszukiwanie idealnej koncepcji wychowawczej a hasło szczęśliwego dzieciństwa przyświecało jego poszukiwaniom w tym zakresie. W praktyce dawał świadectwo swoim poglądom w szeregu publikacji skierowanych do dzieci, z których najsłynniejsza chyba, zatytułowana Król Maciuś Pierwszy, stała się inspiracją do działań dla twórców Miejsca Edukacji Rodzinnej prowadzonego w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.

Działalność Janusza Korczaka w okresie międzywojennym, znajdowała się pod krytycznym ostrzałem zarówno ze strony środowisk antysemickich jak i grupy żydowskich tradycjonalistów. Nowatorskie koncepcje społeczne wzbudzały sprzeciw konserwatystów. Żyjąc zgodnie z tytułem dramatu Szymona Anskiego (Cwiszyn cwej weltn – na pograniczu dwóch światów), ten wybitny pedagog był silnie zakorzeniony w dwóch kulturach: polskiej i żydowskiej i nigdy właściwie, bez względu na ataki nieprzychylnych mu środowisk, nie zrezygnował z podwójnej tożsamości. Przeciwnie, wskazywał swoim działaniem na to, że ponad ideowymi podziałami i światopoglądowymi dylematami stoi człowiek. Pod pseudonimem Stary Doktór prowadził w okresie międzywojennym popularne audycje radiowe, poświęcone problemom dziecięcego świata, słuchane chętnie przez Żydów i nie-Żydów.

Nie porzucił swoich idei także w getcie, gdzie heroicznie i z narażeniem życia walczył o byt swojego sierocińca i wychowywanych w nim dzieci. Mimo realnych szans na przejście na tzw. "aryjską stronę" i propozycji składanych w tym zakresie przez rozmaite środowiska zdecydował się na pozostanie z podopiecznymi i innymi opiekunami -  do końca.

Ostatnia droga sierocińca Korczaka, z ul. Siennej na Umszlagplatz, jest opisywana rozmaicie. We wszystkich przekazach pojawia się jednak postać Starego Doktora, obecnego wśród swoich dzieci. Korczak uznawał, że dorośli powinni być w wychowaniu dzieci odpowiedzialni i prawdomówni. Spełniać się to miało poprzez wywołanie poczucia bezpieczeństwa i pokazanie dzieciom, że na dorosłych zawsze mogą liczyć. To posłannictwo Henryk Goldszmit wypełnił bohatersko do końca.

 

W marcu 2015 roku sądownie przyjęto 7 sierpnia 1942 r. jako oficjalną datę śmierci pedagoga i lekarza. Jego dzieło upamiętniają liczne pomniki i nazwy szkól. Idee korczakowskie są nadal wykorzystywane w pracy z dziećmi i młodzieżą.

 

Na podstawie:

  • Joanna Olczak-Ronikier, Korczak. Próba biografii, Warszawa 2011.
  • The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe (wersja internetowa)

    http://www.polin.pl/pl/aktualnosci/2017/07/17/75rocznica-smierci-janusza-korczaka 

    "Gdy Niemcy zobaczyli Korczaka, pytali: Kim jest ten człowiek?"

     

    75 lat temu, 5 lub 6 sierpnia 1942 r., Janusz Korczak i jego współpracowniczka Stefania Wilczyńska ze swoimi 192 wychowankami z Domu Sierot doprowadzeni zostali na Umschlagplatz, skąd wywieziono ich do obozu zagłady w Treblince.

    Naoczny świadek sceny przemarszu dzieci na Umschlagplatz Nachum Remba pisał: "Na czele pochodu szedł Korczak. Nie! Tego obrazu nigdy nie zapomnę. To nie był marsz do wagonów, to był zorganizowany, niemy protest przeciwko bandytyzmowi! (...) Były to pierwsze żydowskie szeregi, które szły na śmierć z godnością, ciskając barbarzyńcom spojrzenia pełne pogardy. (...) Gdy Niemcy zobaczyli Korczaka, pytali: Kim jest ten człowiek?". W ślad za nimi poszły dzieci z innych sierocińców i domów opieki, razem z opiekunami i wychowawcami.

    https://gosc.pl/doc/4079473.Gdy-Niemcy-zobaczyli-Korczaka-pytali-Kim-jest-ten-czlowiek 

Dotyczy zakazu wjazdu na teren szkoły

  

Zakaz wjazdu na teren szkoły.                                                    

 

 Szanowni Państwo

Mając na uwadze bezpieczeństwo wszystkich dzieci przebywających na terenie Szkoły Podstawowej w Dobczynie oraz świadomość odpowiedzialności za ich zdrowie i życie, dyrektor szkoły wprowadził  zakaz wjazdu na teren szkoły.

W ostatnim czasie wielu rodziców nie respektuje tego zakazu - mimo szerokiej informacji na ten temat. Na początku roku szkolnego doszło niemal do potrącenia ucznia przez rodzica wjeżdżającego na teren szkoły. To bardzo przykre, że niektóre osoby traktują ten problem w sposób bardzo nieodpowiedzialny.

Zakaz dotyczy wszystkich osób poza osobami niepełnosprawnymi, opiekunami dzieci niepełnosprawnych, pracownikami, dostawcami i służbami komunalnymi - w godzinach pracy szkoły, ze szczególnym uwzględnieniem godzin rannych.

 

Jednocześnie przypominamy, że w celu wysadzenia dzieci, lub odprowadzenia ich do szkoły i przedszkola oraz ich odebrania, oprócz wydzielonego parkingu przed wejściem do szkoły istnieje możliwość parkowania wzdłuż chodnika przylegającego do posesji szkoły.

Prosimy wszystkich rodziców o zrozumienie tej sytuacji. Przy wielokrotnie zwiększonej ilości samochodów, a tym samym bardzo wzmożonym ruchu i bardzo często nieodpowiedzialnym zachowaniu kierowców, dzieci idące do szkoły i wychodzące ze szkoły są na terenie posesji szkolnej narażone na duże niebezpieczeństwo. W szczególności dotyczy to dzieci dojeżdżających do szkoły rowerami.

                                                                                                                                                                                     Dyrektor szkoły

Telefon 116 111 dla dzieci i młodzieży

Od listopada 2008 roku dzieci i młodzież z całej Polski mogą bezpłatnie dzwonić na ogólnopolski telefon zaufania. Wykręcając numer 116 111 znajda pomoc psychologów i pedagogów, którzy na co dzień rozwiązują sytuacje kryzysowe. Kiedy zajdzie potrzeba będą również inicjowali interwencje policyjne.

 

Jeśli masz problem nie bój się opowiedzieć o nim, zadzwoń na numer : 116 111

 

więcej informacji ...

Opłaty za obiady

Konto do wpłat za posiłki:

Bank Polska Kasa Opieki SA , ul. Ks. Ignacego Kłopotowskiego 15, 00- 978 Warszawa,

Numer konta: 04 1240 6074 1111 0000 4997 0401
tytułem według wzoru: Jan Kowalski klasa V obiady -  październik 2017.

Dziennik elektroniczny

 

herb_mazowsza.png herb_wwy_90.png

 

Kalendarz

 

 

Mapa satelitarna
zdj_sat.jpg
[ Cookies - info ]Oprogramowanie CMS: DragoN-NogarD © ( www: http://nogard.pl )